24-07-10

@ home

Gisteren zijn Winnie en ik naar Tilburg gegaan voor een expositie van Guiseppe Pennone. Ik kende deze beeldhouwer niet maar via een andere cursus hoorde ik erover. Ik werd geïnteresseerd omdat hij bezig is met groeiprocessen in de natuur: jaarringen van bomen onder andere en gesteenten.

Het idee dat hij uit een groot blok (heel groot) een boom haalt, dan wel zonder schors (maar blijkbaar zit er nog dus nog een boom in dat stuk hout. Wonderlijk. Bovendien wou ik De Pont, het museum ook wel eens zien. Ik heb er van kunnen genieten. Het was leuk om nog oude bekenden (schilderwerken) tegen te komen zoals Luc Tuymans en Richter.

's Avonds zijn we nog naar Leuth gefietst: die looptraining van gisteren had ik blijkbaar nog te goed. Wat een drukte om door Nijmegen te komen. We vallen wel op met onze tandem en op de heenweg zagen we een mevrouw op een elektrische fiets en die hebben we met ons tweetjes mooi ingehaald. Het wordt dan ook zo rustig op de weg: je zit zonder dat je het weet bijna aan de Duitse grens in de velden. We gingen een kennis bezoeken voor haar verjaardagsfeestje: ik was wel benieuwd hoe het allemaal ging verlopen daar, welke mensen er zouden zijn want die zou ik niet kennen alsook Winnie niet. Enfin, de wereld is klein, Winnie zag meteen al een collega.

In het begin was het eten en een drankje en daarna begon ik zowaar in te zakken. Amai, dat vond ik wel een beetje moeilijk tussen al die vreemde mensen. Ik had er wel ingestapt met het idee 'we zien wel' maar blijkbaar werkt het gevoel dan weer anders. De wandeling die we maakten, maakte veel goed. Het is daar zo rustig en als iedereen nu eens zijn kwebbel zou kunnen houden haha. We zagen de zon nog net ondergaan boven de velden. Ik vind toch dat landen anders voelen: als je een stap in Duitsland zet, voelt dat anders. Niet beter of slechter, gewoon anders.

Daarna heb ik mij dan toch nog losgegooid op de dansvloer, enfin de living daar dus. Ik dacht eigenlijk niet dat ik nog kon dansen zonder dat mijn verstand voortdurend meekwebbelt, maar de meesten waren zo los aan het dansen dat ik mijn verstand resoluut aan de kant zette en d'er even helemaal in ging. Dat deed wel vreselijk veel deugd. Ik voelde gelijk dat mijn energie gezakt was in mijn lijf in plaats van mijn hoofd te bestoken.

En daarna gingen we terug op de tandem naar huis: 'k heb nooit veel gefietst in het donker en nu zo tussen de velden met het maanlicht. Ja, dat is dan even genieten.

 

19:33 Gepost door Wopi in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Dag wopi,
Blij te lezen dat je zo'n leuke dag had. Genieten, dat is de kunst!
Liefs en nog een fijn weekend verder,
Pelgrimpje

Gepost door: pelgrimpje | 25-07-10

dag wopi,

een zeer uiteenlopende en boeiende dag heb je beleefd...

fijne zondag :-)

Gepost door: life angel | 25-07-10

Zo is dat, genieten is een kunst en dat heb je gedaan Wopi. Ging dat altijd maar hè :-)

groetjes

Gepost door: maike | 25-07-10

Wow wat een mooie dag!

Gepost door: danique | 26-07-10

De commentaren zijn gesloten.