21-07-10

En toch

Vandaag was een beetje hetzelfde qua activiteiten maar toch voelde het helemaal anders aan dan gisteren. Maar elke dag is toch anders, gelukkig.

Deze morgen voelde ik tijdens het werken met mijn speksteen energie. Ik kon me goed conentreren, amai zenne. Ik hoorde mijn buurvrouw zeggen dat ze er eigenlijk niet goed tegen kon om lang in stilte te werken en ik dacht dat dat een constatatie was maar ze begon tegen mij te praten. Ik hoopte dat dit niet heel de tijd zou zijn maar ik wou haar ook niet afwijzen, zeer zeker niet. Maar ik voelde wel dat ik zelf niet veel inspiratie had om zelf veel terug te zeggen ook al probeerde ik dat wel. Maar ja, dat is ook ik: ik kan denk ik geen twee dingen tegelijkertijd haha

Deze middag was het nogal een lange pauze en op een bepaald moment voelde ik me wel verloren tussen die mensen. Iedereen babbelde maar en ik viel gewoon stil. Ik had ook geen energie meer maar vond het een beetje raar om al aan het werk te gaan al had ik dat liever gedaan. Maar ik wou geen misverstand geven.

Dit moest ik wel bekopen met een gevoel van 'geen grip meer hebben op'. Maar dat ken ik van mezelf. Ik ga dat morgen dan toch anders doen en da's niet omdat ik geen zin heb om te praten of omdat ik die mensen niet interessant vind. Als ik er terug over nadenk, hoor ik soms hele mooie dingen.

Ik ben niet echt een groepsmens, en meestal in de namiddag voel ik dat dan. Maar ik heb dat nu heel bewust gemerkt en ik constateer nu dat ik dat gevoel van in een groep te 'moeten' horen ook kan of wil loslaten. En dit nog niet eens in de negatieve zin.

Ik probeer dan 's avonds wat te lezen om weer voeding te krijgen in mijn geest en wat gisteren een weerbarstig stukje tekst was, ontvouwde vandaag zich verder in een troostvolle vinger. Ik kon het weer 'heel' denken, en ik hoop dat het ooit meer wordt dan denken maar ook weten. Dat is dan mijn verlangen en hoop. Het had veel te maken met wat ik vandaag ervaarde, dat vind ik dan mooi. Precies of ik dan weer handvaten krijg om om te gaan met.

Ik heb vanavond ook geluisterd naar het verhaal van Winnie over zijn werk en ook al is dit soms niet gemakkelijk, ik merk als ik mijn best doe om aandacht te houden, het wel loopt. En daar ben ik dan blij om.

 

 

22:52 Gepost door Wopi in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

hallo Wopi,
ik ben ook zo geen 'groepsmens'. In een groep ben ik ook altijd eerder stil. Ik kan mij beter uitdrukken tegenover maar één of twee personen.
Ja soms denk ik dat er iets magisch is in wat op welk moment ons aangereikt wordt als lectuur. Misschien is dit ook wat christenen noemen 'Voorzienigheid'. Of wat jij zou noemen onze Weg. Het hoort er immers allemaal bij.
Ik heb bij proxis al twee boeken gevonden van Etty Hillesum (heb er dus geen gras over laten groeien!) :-) en heb van één van de twee de prijs gevraagd bij de plaatselijke boekhandel. Afwachten dus.
Nog een goed einde van de week verder,
Pelgrimpje

Gepost door: pelgrimpje | 22-07-10

Dag Pelgrimpje,

Ja, ik heb de luisterversie gekocht van 'het verstoorde leven' van Etty Hillesum. Het andere boek is van Ton Lathouwers 'Meer dan een mens kan doen'. Hoeveel literaire aanreikingen daar niet in staan en aanknopingspunten om mee te werken.

Gepost door: Wopi | 22-07-10

Weet je, soms doet het goed om alleen te zijn met jezelf en soms is het leuk om omringt te zijn met mensen. Alleen dat die 'soms' onverwachts opduikt en je het moeilijk krijgt om ermee om te gaan en dan heb je een slechte dag.

Ben blij dat ik je weer even hoor, want heb je blogje al verschillende keren bezocht hahaha ;-)

groetjes

Gepost door: maike | 22-07-10

De commentaren zijn gesloten.