17-03-10

Gek toch

Gisteren kon ik helemaal niet inloggen. Nu kijk ik en sta ik al ingelogd. Ik versta er niks meer van.

Enfin, de laatste dagen zijn er al verschillende vervelende dingen gebeurd die ik echt niet begrijp. Ik ga het hier niet in detail vertellen. Eén van die dingen heeft te maken met administratie en fouten: enfin, ze doen hun werk niet goed is mijn conclusie dan.

Ik heb wel het gevoel dat ik door dat 'werk in zicht' serieus onder druk sta maar ik heb besloten om er niet aan toe te geven. Ik moet toch eerst alles uitzoeken met mijn invaliditeit. Ik vrees dat de administratiemolen kennende, dat serieus kan tegenvallen.

En wat mijn grootste twijfel is, dan ga ik iets doen wat ik echt niet graag doe en waar ik ook niet echt in uitblink. Ik geef toe niet alles in het leven moet leuk en aardig zijn maar jullie weten toch wel dat het daarom niet draait.

Ook over het vrijwilligerswerk, heb ik nog serieuze twijfels. Dit betekent niet dat ik er niet voor kies, maar ik voel nu dat het niet zo goed is. Dit ga ik maandag wel te weten komen omdat ik dan een gesprek heb en dan kan ik het wel beter inschatten.

Als er zo van die dingen zijn hé waarvan je het niet goed weet, dan denk ik: is de enige oplossing toch je innerlijke kompas zo goed als mogelijk in te schakelen en met mensen die er iets van af weten te praten. Dit heb ik zelf vroeger nooit echt gedaan en ik ga dit nu toch wel doen.

Ik denk ook, als d'er iets is dat op mijn pad ligt dan zal dat gevoel ook kloppen.

 

Commentaren

hello wopi, Ja, denk er allemaal toch goed over na en informeer je maar goed. Eigenlijk ben je nergens toe verplicht, denk ik toch. Ik vind dat als je gaat werken, zij het betaald, zij het als vrijwilligster, de job zeker een meerwaarde in je leven zou moeten betekenen tegenover nu, vind je ook niet? Werken betekent ook presteren en inderdaad onder druk staan van verwachtingen, tijd, enz..
Ik ben er zeker van dat je kompas jou in de juiste richting zal sturen.
Liefs.

Gepost door: pelgrimpje | 18-03-10

Ik merk dat mijn kompas toch wel voelbaar is en me soms dingen zegt die ik nog niet wil horen maar die wel goed voor me zijn. Het vreemde en het goede ervan is, als je je kompas toch volgt, dat je dan een opluchting ervaart. Reken maar dat het hier in de bovenkamer goed bezig is. Ik weet eigenlijk al wat ik ga doen en dat zal het beste zijn.

Gepost door: Wopi | 18-03-10

De commentaren zijn gesloten.