14-03-10

Essentie

Die tekst die ik zonet las, geeft me inzicht in waarom ik graag lees op pelgrimage. Ik ben wel katholiek opgevoed maar ik ben nooit gelovig geweest.

Ik heb wel al lang het gevoel dat er meer is. En de laatste tijd is dit gevoel sterker geworden en lees ik vaker boeken over spiritualiteit en zenboeddhisme (niet dat deze twee hetzelfde zijn) maar ik leg heel graag associaties die me dan weer dingen doen begrijpen.

Mijn zoektocht is heel persoonlijk en ik sta heel erg achter het feit dat ik 'niet geloof' en toch kan ik tegelijkertijd stellen dat ik wel 'geloof'. Alleen is het niet in een God.

Ik heb ook geen weerstand tegen geloven. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik niet kon geloven terwijl ik nu ook meer en meer een tegenovergestelde instelling ervaar.

Ik heb geen moeite om zaken te lezen die christelijk geïnspireerd zijn, of islamitisch, of hindoeïstisch enz. Zolang er maar vrijheid is van geest. Want elk beleeft zijn geloof persoonlijk en dit is niet hetzelfde als willekeur.

Ik heb ook heel veel respect voor mensen die oprecht gelovig zijn, maar niet voor mensen die hun geloof opdringen of er een dogma van maken.

 


 

Mozes hoorde eens een herdersjongen tot God bidden:

O God, waar ben je? Ik wil je helpen om je schoenen vast te gespen en je haar te kammen. Ik wil je kleren wassen. Als het tijd is om naar bed te gaan, zal ik je voeten en je handen kussen. Al mijn schapen en geiten zijn voor jou. U koester ik in mijn gedachten Ik verlang zo innig naar U.

Mozes vroeg de jongen: tegen wie spreek je?

Hij antwoordde: tot God, de Schepper

Dan spreek je godslasterlijk, zei Mozes verontwaardigd.

Besef je niet dat kleren en schoenen alleen nodig zijn voor mensen en dat God ver boven zulke behoeften verheven is.

Mozes, antwoordde de herdersjongen, het is goed dat u me gewezen hebt op mijn dwaasheid. het spijt me erg.

Vervolgens vluchtte hij de wildernis in.

Op dat moment hoorde Mozes een helemse stem:

Mozes! je hebt een toegewijde dienaar van Mij weggejaagd! Is het je taak bijeen te brengen of te scheiden? Ik heb ieder mens een eigen gewoonte en een uitdrukkingswijze gegeven. Waar het om gaat is wat er in het hart leeft; woordgebruik is maar een toevalligheid die uiteindelijk wegsmelt in de intensiteit van de liefde.

 

-Rumi-

22:03 Gepost door Wopi in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: geloof, spiritualiteit, citaat |  Facebook |

Commentaren

Ik vind "het geloof" altijd een moeilijk item. Ik ben katholiek opgevoed en ben diep gelovog geweest. Nu niet meer op dezelfde manier maar ik durf nog zeggen dat ik geloof maar niet meer in de toverij die ze ons ooit hebben wijsgemaakt.

Ik wens je nog een fijne avond Wopi!
Lieve groetjes van Elle

Gepost door: Elle | 14-03-10

ja geloven ieder zijn ding hoor en respecteer ik,maar vraag me af als er een god is waarom is er dan zoveel misère in deze wereld maar daar zal ook wel een antwoord op zijn maar de tekst is wel zeer mooi

Gepost door: daemske | 14-03-10

Met respect voor elk mens en wat die gelooft, kom je heel ver.
En een ieder in zijn waarde laten.
Alleen radicalisme is not done, van welk geloof dan ook.
Wat dat betreft hebben dieren het heel wat makkelijker.

Gepost door: ank | 15-03-10

Dag wopi, Dank je voor het vertrouwen dat je in me stelt. Ik ben blij dat je wat ik schrijf ervaart als iets dat niet opgedrongen is of dogmatisch is, want dat wil ik ook niet zijn. Ik kan nu even niet op mijn blogje, wegens inlogproblemen (en hierin ben ik verre van alleen, heb ik gemerkt) :-(. Kijk dan heb ik eens zoveel te vertellen als ik er weer op kan. Als ik jouw teksten lees, dan heb ik dikwijls het gevoel dat we een beetje zielsverwanten zijn, heb jij soms ook dat gevoel?
Trouwens dank je voor je linkje.
Have a nice week.

Gepost door: pelgrimpje | 17-03-10

De commentaren zijn gesloten.