01-02-10

Vallen en opstaan

Jill op een stoel


Vandaag stond ik op met kiespijn. Enfin, weer slecht geslapen. Ik heb gebeld naar het ziekenhuis en ik kon deze namiddag al gaan.

Ik ben toch eerst gaan boetseren: ik ben nog bezig aan mijn zittende kater. De volgende keer ga ik het beeldje uithollen en is het voor mij goed geweest. Ik wil wel eens een kat in beweging maken. Ik zal daarover nog wat plaatjes zoeken alsook mijn eigen katten observeren.

Ik zag deze morgen dat er dikke sneeuwvlokken vielen, nee de winter is nog lang niet gedaan.

Na de cursus ben ik nog even naar de Slegte geweest: het boek 'zien, zen, tekenen' was in mijn hoofd blijven hangen en daar kon ik het toch goedkoper aanschaffen.

Deze namiddag ben ik nog naar het ziekenhuis gegaan: ehwel dat heeft me veel energie gekost. Het rare was, dat mijn kaakpijn aan het verminderen was. Maar ik wou toch zekerheid over die sinus.

Ik liep op het station naar de bus: dat weet ik allemaal goed zijn en dus loop ik ook vlot maar ik hoor dan achter mij zeggen 'die is niet blind'. Dan voel ik zoiets knagen hé, meestal trek ik me dat niet aan, maar vandaag kwam alles precies harder aan. 'Ik heb dan soms het gevoel dat ik ten onrechte met die herkenningsstok rondloop'. Dus ik heb nog altijd moeite als ik hem gebruik.

De buschauffeur was ook niet in de stemming toen ik vroeg of hij de halte wou afroepen en in het ziekenhuis had ik -achteraf gezien- de verkeerde ingang genomen. Ik vond ook niemand die me kon helpen. Ik heb mijn kijkertje gebrukt maar het kostte me veel moeite om de plaats van afspraak te vinden. Te veel!

Het goeie nieuws is dat er geen complicaties zijn met mijn fantoomverstandskies. Maar ik kon wel nog pijn ondervinden. Dat neem ik er dan maar bij als de rest maar allemaal goed zit.

Ik zou graag even in de plaats van Jill zitten: even in het zonnetje, onbekommerd.

Commentaren

'k Wens jou veel moed en kracht om deze moeilijke periode op de best mogelijk manier door te komen. En wat 'men' denkt of zegt, probeer het je niet te persoonlijk aan te trekken, al is dat gemakkelijker gezegd dan gedaan...
Lieve groetjes.

Gepost door: pelgrimpje | 02-02-10

Wat 'de mensen' zeggen moet je je niet aantrekken. Ik weet dat het makkelijker gezegd dan gedaan is, maar iemand die zulke opmerkingen geeft, is het niet waard om je er slecht door te voelen.
Je had echt wel een vervelende dag, maar kop op hè !

Dikke knuffel xXx

Gepost door: Mamapippa | 02-02-10

in werkelijkheid is het ook de waarheid wat er gezegd werd
"jij bent niet blind, maar slechtziend"

dit had je bijvoorbeeld kunnen antwoorden of laconiek

"neen dat klopt... wel slechtziend, maar ik hoor jullie des te beter"

Helpen je meditatie of zenoefeningen niet tegen die fantoompijn. Bij mij helpt dit toch wel gedeeltelijk of alleszins om het op de juiste manier te laten verspreiden, zodat het niet vastgehouden of vastgezet wordt op één plaats?

Het laten stromen....onze verkeerde manier van omgaan met pijn te corrigeren.

Je hebt het toch weer kranig volbracht dus een verdiende zon- en rustpauze

dikke knuf

Gepost door: life angel | 02-02-10

niet wakker van liggen je doet je best en meer moet dit niet zijn,zijn domme opmerkingen

Gepost door: daemske | 02-02-10

Achja... Ik heb een parkeerkaart voor invaliden en omdat ik altijd netjes voor de dag kom en men weinig minpunten ziet aan mij, durven ze ook reageren als ik op zo'n parkeerplaats durf te gaan staan. In het begin trok ik me dat heel erg aan omdat ikzelf er niet mee in het reine was, maar nu lach ik eens vriendelijk of negeer de hele situatie en denk bij mezelf:" Achja, jullie weten niet beter!"
Het is allemaal niet gemakkelijk hè Wopi en de mensen zijn nu eenmaal minder tolerant geworden.

Zie ne keer die foto hoe mooi goudkleurig!

groetjes

Gepost door: maike | 02-02-10

Bedankt Voor deze bemoedigende reacties.
@ LA: ik denk dat ik nog niet lang genoeg mediteer: ik ben nu weer begonnen na een lange pauze niet.
@ Maike: bedankt voor het compliment over mijn foto: da's inderdaad om die kleine, mooie dingen ook te tonen.

Gepost door: Wopi | 02-02-10

wat het mediteren betreft hangt het er ook vanaf wie en hoe ze het je aanleren.


Het weg zijn of bewust sturen en voelen is een groot verschil in aanpak. Wij vluchten eerder weg van de pijn willen niet voelen en het is juist door er bewust naar toe te gaan, het toe te laten, met ademhaling te verspreiden dat het ook effectief vermindert en zich niet vastzet op één plaats.Met je geest bewust bezig zijn met jezelf te helen.

Gepost door: life angel | 03-02-10

@ LA Wat jij schrijft over die meditatie, dat is dat wat we verondersteld worden te doen hé: lees maar de filosofie over zen na: hoe ga je om met lijden? Iedereen lijdt en we moeten door het zitten leren kijken hoe we daar mee om gaan om het vervolgens te kunnen toelaten. We moeten meegaan met het lijden ipv. er tegen te verzetten. Echt oefenen in bewustzijn, niet vluchten dus. Met lijden bedoelt men dat alles vergankelijk is en uiteindelijk alles verandert en voorbijgaat. En we hebben geleerd om ons daartegen te verzetten ipv. te leven in het moment.

Gepost door: Wopi | 03-02-10

De commentaren zijn gesloten.