16-08-10

Meer kan ik niet doen

Vandaag was ik een beetje gepland om nog de dingen uit te zoeken die ik nog wil doen tijdens het jaar.

Ik heb ondertussen een mail aan een professor geschreven om te weten of ik enkele vakken kan volgen aan de univ. Ik ben benieuwd wat de man zal antwoorden. Ik vind het altijd een drempel om aan zo iemand een mail te sturen maar daar het secretariaat geen antwoord kon geven, moest ik wel. Ik hoop dus dat dit goed komt. Als het dan goed zal zijn, dan zal ik wel de kriebeltjes hebben hoor.

Mijn schoonmoeder heeft me nog gebeld om te zeggen dat ze het zo knap vindt dat ik alleen naar Friesland ben geweest voor die zangworkshop. Ze zei 'je maakt het jezelf niet gemakkelijk hé' en dat is zo. Ik heb die uitdagingen ook nodig anders ga ik me vervelen op den duur. Aan de andere kant zoek je wel vaak de grenzen op waardoor het ook wel lastig kan zijn. Ik heb het ook niet zo gemakkelijk met complimentjes hoor. Ik kreeg ook nog eens een mail van een vriendin met zoveel bewonderende woorden. Zucht, ik voel dat niet zo.

Vandaag is het vooral onwennig, ik vind mijn draai nog niet en de overgang is groot om weer alleen thuis te zijn.

Ik ben ook nog aan het overwegen om een slaaptraining te doen of iets met water om te ontspannen. Daarvoor ik heb dan ook getelefoneerd en gemaild. Het was echt wel veel bellen en mailen.  Maar dat moet ook gebeuren.

Ik ben vol verwachting naar morgen toe of er iets mogelijk gaat zijn met vrijwilligerswerk. Een halve dag om te beginnen, lijkt me wel goed. Aan de andere kant ga ik weer op mijn hoede moeten zijn want die persoon denkt dus dat ik heel veel wil doen. En da's misschien wel zo, maar het andere uiterste is ook niks voor mij. Vrijwilligerswerk is nog iets anders dan cursussen volgen. En daarom wil ik het juist doen. En ik ga er wel op letten dat ik niet mijn dagen vol plan, zoals hij dat zegt.

18:34 Gepost door Wopi in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-08-10

Back

Ik ben terug van een week zingen in Friesland. Dat was een intense week. En ik ben nog moe, ik ben nog altijd een beetje aan het recupereren maar dat komt omdat ik niet goed slaap. En dan duurt alles zoveel langer tegen dat het op zijn plooi valt. Maar het was allemaal de moeite waard.

Gisteren hadden we nog mooi weer en zijn we nog gaan shoppen en ik heb nog een rokje gekocht.

Vandaag ben ik gaan hardlopen en in tegenstelling tot het worige week-end ging het al beter. Ik heb er een rustige training opzitten.

En dan zijn we gaan wandelen rond de theetuin van Millingen en nog een taartje gaan eten. Toen was het weer nog behoorlijk. Maar de voorspelde regen kwam onverbiddelijk en nu is het al uren aan het regenen. Toen we thuiskwamen, heb ik nog wat geslapen. Ik voelde dat ik nog helemaal niet uitgerust was.

Maar nu zal ik weer de hele tijd thuis zijn en gaan we weer het gewone ritme oppikken. Ik ga ook weer de draad opnemen van zen en wat lectuur. Ik heb weer nood aan een regelmatiger leven.

Ik ga morgen de tijd nemen om verder uit te rusten en wat dingen te informeren.

Onze Duman is trouwens heel ziek geweest maar hij is nu aan de beterhand.

20:45 Gepost door Wopi in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weer thuis |  Facebook |

19-07-10

vakantie

Dit ben ik hier nog niet gewoon maar ik heb er dan ook nog niet veel tijd voor genomen. Mijn hoofd staat er niet naar.

Ik heb deze week een workshop van vier dagen speksteen bewerken en ik combineer dit ook nog eens met een uur gaan mediteren. Dit ging me vandaag goed af met de bus. En het is mooi weer.

In vind het ook leuk om wat filosofie te lezen ook al is dat meestal over zen of over religie. Ik merk dat dit weer nieuwe perspectieven opent.

En ik ben voor de rest wel met veel plannen bezig.

Ik heb zo een mailtje gestuurd naar de univ. in Nijmegen om als vrij student een paar vakken te kunnen volgen bij religiewetenschappen. Maar ik wil eerst weten of ik dat ga aankunnen met mijn zicht. Ik zou graag een paar vakken volgen over het boeddhisme. Maar ik vind wel dat ik er iets mee moet kunnen doen, hetzij voor mijn eigen ontwikkeling, hetzij voor anderen. Wat op de eerste plaats komt, is het vrijwilligerswerk. Daar heb ik nu iemand voor die als tussenpersoon wilt fungeren omdat ik tot nu toe telkens op obstakels kwam en t'is niet omdat ik slecht zie, dat ik niks meer kan. Ik kan best wel nog veel, vind ik. Maar ik wil de mensen ook niet voor hun voeten lopen, dat speelt ook wel mee.

 

 

 

 

 

 

19:38 Gepost door Wopi in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: plannen, vakantie |  Facebook |

16-07-10

Back

Ja, wat een verandering met deze blogs. Ik heb vandaag voor het eerst gekeken en gevonden hoe ik moest posten. De rest ga ik nog uitzoeken maar dat zal op 't gemakske gebeuren.

 

Ik kreeg vanmorgen een brief binnen dat het volgende week wel een heel vervelende week zal zijn wat betreft de sloopwerkzaamheden. Ik dacht dat het bouwverlof al begonnen zou zijn. Niet dus. Enfin, ik heb gelukkig een workshop van vier dagen waar ik met speksteen ga werken. En daar ze 's morgens vroeg toch beginnen (ja om zes uur!) ga ik ook vroeg de deur uit en ga ik mijn dag starten met een uurtje zen. Als ik dan 's avonds naar huis kom, dan zal ik het grootste deel van het lasaai hebben gemist :). Hoop ik toch op.

Zo ik ga het hierbij voorlopig laten... t'is hier nog altijd warm ondanks de storm die er geweest is.

 

Tot de volgende keer!

 

11:28 Gepost door Wopi in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-06-10

Vandaag de dag

hoor je vaak 'ontslagen regenen' 'reorganisatie'. Het heeft al boven ons hoofd gehangen maar nu lijkt het wel weer heel spannend te worden. De kranten liegen niet, de leiding zwijgt en als je weet dat Amerikanen in het spel zijn, wees dan op je hoede.

Niet alleen Winnie, ook mijn broer, ook de kinderen van mijn broer, ook een vriendin, een vriend en denk maar aan de zovele mensen die na jarenlang hard werken, hun baan zien verdwijnen.

Zomaar, onpersoonlijk, reorganisatie, alles wordt zo grootschalig dat je als werknemer blijkbaar niet meer belangrijk bent als mens.

 

16:51 Gepost door Wopi in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: werk, mens-zijn |  Facebook |

28-06-10

Leven

Vandaag heb ik eens niet in de boeken gedoken en tijd genomen om eens op mijn blog te komen. Ik mis het toch wel een beetje, zeker omdat ik ook niet meer bijgelezen heb bij de andere bloggers. Door te lezen, heb je een soort betrokkenheid, je leeft toch wel een beetje mee.

Dat vind ik dan ook een mooi iets aan het bloggen. Vandaag werd ik daar wel extra mee geconfronteerd. Dit duidt er volgens mij alleen maar op dat betrokkenheid toch wel heel belangrijk is.

Misschien zegt een virtuele reactie niet veel, ik weet het niet. Soms kan het tot steun zijn, al is het maar dit. Maar een reactie plaatsen is vaak al een intentie van iets dat in je hart zit: je wilt er toch een beetje zijn voor die ander, ook al is dit niet veel.

Dit is nog het meeste wat mij raakt: dingen die gebeuren waar je volledig machteloos tegenover staat. En wat doe je dan?

 

 

23:15 Gepost door Wopi in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: lezen, leven, reactie, bloggen, intentie |  Facebook |

Mooie tekst

Ik heb zoals je ziet en niet-leest al tijden geen inspiratie hier maar dit ontving ik in mijn mailbox en dit wil ik jullie niet onthouden. Ik ben helemaal niet blind, wel slechtziend maar dit is evengoed geldig als levenshouding waar ik voor kies.

blinden en blinden.....


Lotgenoten (door Vincent Bijlo)


Sommige blinden zijn blinder dan andere. Ik zag laatst een blinde -
eigenlijk moet ik 'hoorde' zeggen, maar ik zeg 'zag' omdat ik vind dat zien
veel meer is dan kijken - ik zag dus een blinde en dat was echt de blindste
aller blinden. De platoonse idee van de blinde, zal ik maar zeggen. Een prof
was hij, full-time. Alles in zijn leven draaide om blind, blind en nog eens
blind.
De blinde in kwestie vroeg of ik met hem een regionale lotgenotengroep wilde
beginnen of nee, een lotgenotendenktank die zou leiden tot een
lotgenotengroep.
Ik heb beleefd bedankt. Ik heb hem gezegd: "Blind zijn is in mijn visie geen
lot. Lot, dat klinkt als juk, iets dat je hebt te dragen, als "de blinde
Bijlo heeft altijd moedig zijn lot gedragen". Bah, nee. Blind zijn is geen
lot, een lot is iets uit de loterij. Je denkt altijd dat je de hoofdprijs
wint, maar elke maand sta je weer met lege handen. Ik ben je lotgenoot niet.
Mijn lot is dat ik een mens ben, en al mijn lotgenotencontacten zijn
mensen."
"Ja maar", wierp hij tegen, "de zienden begrijpen ons zo slecht."
"Logisch", zei ik, "de zienden kunnen zien, en wij niet."
"Maar wij blinden", (hij gaf niet snel op, hij was prof) "wij blinden lopen
in het dagelijkse leven tegen zo veel dingen aan. Dat komt omdat wij die
dingen niet zien."
"Jij hebt makkelijk praten", zei hij. "Jij hebt succes, jij bent een BN'er."
"Houd toch op, man. Hoe denk je dat ik dat geworden ben? Dat het me allemaal
is komen aanwaaien, dat op een dag iemand mij tot BN'er heeft uitgeroepen
omdat het anders zo zielig was? Nee, zo is het niet gegaan. Ik ben geworden
wie en wat ik ben door me te concentreren op wat ik kan en op wat ik wil
gaan kunnen. Als vervolgens blijkt dat ik het niet kan, dan kan ik het niet.
Dat weet ik dan weer. Ik klaag niet over anderen, zolang anderen niet over
mij klagen. Kijken kan ik niet, maar zien wel - ik ben
niet blind en daarom niet jouw lotgenoot."
"Maar ze houden geen rekening met ons, nooit."
"Jij wel met hen? Stel je nou eens op als mens, zet je hele leven niet in
het kader van je blindheid. Zie, geniet, sta open voor mensen en zij zullen
openstaan voor jou. Als dat gebeurt, dan houden we rekening met elkaar."
Hij liep boos weg en stootte zijn hoofd tegen een verkeersbord. Hij vloekte
en zei: "Waarom zetten ze dat nou weer uitgerekend hier neer?"
"Dat staat er voor jou", zei een passerende ziende. "Er staat op dat hier
regelmatig blinden oversteken."

Bron: UWV Perspectief - juni 2010

13:30 Gepost door Wopi in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tekst, positief, blind, levenshouding |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende